30
30 mei, 2010
HTC staat bekend als een smartphonefabrikant. Het probleem met deze telefoons is dat ze relatief duur zijn. Met de HTC Smart probeert het bedrijf een zo goedkoop mogelijke smartphone te leveren. Maar is het voor gebruikers ook waard om te bezuinigen op zo’n - voor veel mensen onmisbaar - apparaat?
Hardware
De Smart is HTC’s eerste telefoon die niet gebruikmaakt van een al bestaand mobiel besturingssysteem. In plaats van Android of Windows Mobile is ditmaal gekozen voor een zelfgemaakte versie van het BREW-platform van chipfabrikant Quallcomm. Deze wordt ook veel gebruikt wordt voor dumbphones en heeft niet de hoge systeemeisen die andere smartphone-systemen hebben. Dit stelde HTC in staat om relatief bescheiden en goedkope hardware te gebruiken zonder dat de telefoon verschrikkelijk traag wordt.
De 300MHz-processor in het apparaat is nou niet bepaald een krachtige ‘motor,’ maar hij is functioneel genoeg. Ook de 256MB aan RAM-geheugen is niet indrukwekkend te noemen. De programmeurs van het besturingssysteem hebben echter goed hun best gedaan, want de telefoon is snel en reageert goed op commando’s van de gebruiker, zelfs met deze bescheiden specificaties.
Het uiterlijk van de Smart is onopvallend, maar stijlvol. Met 10,4cm bij 5,5cm bij 1,3cm en 108 gram is het een kleine, lichte telefoon die makkelijk in de hand ligt. Het scherm is 2,8 inch groot en heeft een relatief lage resolutie van 240 bij 320 pixels. Op de voorkant zijn vier knoppen te vinden: de bel- en ophangtoetsen, een grote ‘terug’-knop en een kleine menutoets. Deze laatste is contextgevoelig en geeft bij elke applicatie andere opties. In het emailprogramma is het hiermee mogelijk een nieuwe mail aan te maken. Bovenop is de koptelefooningang te zien, terwijl aan de zijkanten de volumeknoppen en een cameratoets zitten. Onderop is een mini USB-ingang te vinden.
Om te bezuinigen zijn er ook enkele onderdelen weggelaten die tegenwoordig in bijna elke smartphone verwerkt zitten. Zo worden WiFi-netwerken niet ondersteund en moeten gebruikers dus 3G gebruiken om te internetten. Ook zijn een GPS-ontvanger en bewegingssensor afwezig, waardoor gebruikers handmatig het scherm in landschapsmodus moeten zetten. Daarnaast is gekozen voor een drukgevoelig aanraakscherm. Dat is opvallend nu bijna alle moderne smartphones met een geleidend scherm zijn uitgerust.
Software
In feite kan het BREW-systeem alle basistaken van een smartphone zonder problemen aan. Emailen, internetten, Twitteren, Facebook checken: bijna alles zit erin. Het besturingssysteem zelf lijkt veel op HTC’s eigen Android-versie Sense. Het hoofdscherm bevat drie plekken voor applicaties die zelf aangepast kunnen worden. Met de vinger kan het volledige app-menu naar boven gesleept worden. Door met een vinger op het scherm naar links of rechts te bewegen, verschijnen de andere vier schermen met daarop widgets of ruimte voor contacten.
De widget-schermen zijn niet zelf aan te passen zoals op bijvoorbeeld de HTC Legend of HTC Desire wel kan. Wel is het mogelijk om te kiezen uit verschillende ‘stemmingen.’. Zo is er bijvoorbeeld een groep schermen voor werkgerelateerde contacten en widgets, maar kan zo overgeschakeld worden naar bruikbare widgets en contacten voor in je vrije tijd. Net als bij de Sense-telefoons is ook op de Smart de FriendStream-widget te vinden waarmee de gangen van contacten op sociale sites als Facebook en Twitter te volgen zijn.
Alle beschikbare apps voor het platform zijn vooraf al geïnstalleerd. Het is theoretisch mogelijk om nieuwe apps te installeren op een BREW-telefoon, maar deze worden normaal gesproken enkel door telecomproviders geleverd. Voor de Smart is er momenteel nog niks nieuws te vinden. Er is ook geen centrale applicatiewinkel zoals op Android-telefoons of de iPhone, wat toch een enorm nadeel is in deze zeer competitieve markt.
De browser werkt naar behoren, al is het gebrek aan WiFi wel merkbaar in de snelheid waarmee pagina’s getoond worden. Ook zijn er wegens het goedkope scherm geen multitouch-gebaren beschikbaar, die voor ervaren smartphonegebruikers inmiddels gewoon zijn geworden. Desalniettemin valt er weinig te klagen over de internetervaring, zeker in vergelijking met die van andere telefoons in dezelfde prijsklasse.
Media afspelen gaat zonder problemen, al is het kijken van lange video’s niet bepaald aan te raden op het kleine schermpje. Voor muziek is de telefoon prima geschikt en de muziek-app is gebruiksvriendelijk, zij het een klein beetje traag.
Op het virtuele toetsenbord zelf is weinig aan te merken, maar hier zit het kleine scherm wel in de weg. In portretmodus is een T9-toetsenbord beschikbaar, terwijl in landschapsmodus een volledig qwertytoetsenbord te gebruiken is.
Beschikbaarheid
De HTC Smart is verkrijgbaar met een adviesprijs van 190 euro voor een SIM-lockvrij model. Hij is ook gratis bij diverse abonnementen te krijgen. HTC zelf heeft ook een vergelijkbare Android-telefoon in het budgetsegment, de Wildfire. Deze komt binnenkort uit en kost iets meer, 259 euro, maar biedt wel de meer dan 50.000 applicaties die momenteel in de Android Market beschikbaar zijn. Ook de LG W620 valt in deze categorie. De Android-telefoon gaat voor rond de 290 euro over de toonbank en biedt veel meer mogelijkheden.
Conclusie
De HTC Smart doet precies wat de producent zegt dat hij doet. Het probleem is alleen dat dit in het huidige smartphonelandschap gewoonweg niet genoeg is. Het grote voordeel is natuurlijk dat hij relatief gezien spotgoedkoop is, maar dat geldt alleen als je hem ongesloten koopt. In combinatie met een abonnement zijn veel betere telefoons zoals de HTC Legend of Desire beschikbaar. Daarbij: HTC biedt binnenkort een veel beter alternatief voor slechts 70 euro meer met de Wildfire. Hierdoor is de Smart alleen het overwegen waard als je krap bij kas zit, per se ee smartphone wilt en je niet de mogelijkheid hebt een nieuw abonnement af te sluiten. En die situatie is toch behoorlijk zeldzaam.
Bron: Telegraaf