13
13 november, 2009
De wireless earrevolution is begonnen. Veelbelovende woorden bij de lancering van de Jabra STONE, een bluetooth headset die volgens de fabrikant uitblinkt vanwege zijn revolutionaire vorm.
Want als je het oortje in het oplaadstation stopt, lijkt hij op een zwarte kiezelsteen van een Normandisch strand. Rond en glad na duizenden jaren schuren in zand en zee. Perfect voor trendy bellers dus.
Handig ook dat je het oplaadstation kunt loskoppelen van de adapter en meenemen. Daardoor kun je de STONE onderweg opladen als ie na twee uur leeg is.
Maar voor iemand die nooit belt met een draadloze headset, blijft het wennen. De STONE doet het prima hoor en ziet er fraai uit. De microfoons zijn weggewerkt in de headset, met een druk op het uiteinde neem je de telefoon op en door over het oortje te wrijven, kun je het volume regelen. Maar na een week met de steen in mijn oor blijf ik me opgelaten voelen als ik op straat al lopend of fietsend in het luchtledige praat. Dan helpt het niet echt als het leukste meisje van de redactie zegt: ‘Zo’n ding in je oor is echt zwaar onaantrekkelijk hoor.’
Overigens is het apparaatje op het werk wel reuze handig. Perfect voor telefonische interviews, want je hebt beide handen vrij om te typen en niet zo’n foeilelijke headset op die je haar in de war brengt.
Nadeel is het bereik. Als je aan de wandel gaat, moet je je mobieltje in je broekzak hebben, want bij meer dan vijf meter afstand tussen headset en telefoon valt geen gesprek meer te voeren. Ook past de steen alleen in je rechteroor.
En er is natuurlijk het bijkomende probleem voor warhoofden: je raakt je STONE kwijt. Het pluspunt dat het ding niet opvalt, is ook meteen een minpunt. Onmogelijk terug te vinden als je hem even hebt afgedaan.
Toch is de STONE een prima headset. Mooi, handig en compact. Leuk voor de beller die graag draadloos en trendy door het leven gaat. Maar geen reden om 100 euro te spenderen als je bellen met een telefoon (of de daarmee gratis meegeleverde headset) wel prima vindt.
Bron: De Pers