24
24 juli, 2010
De langverwachte tabletcomputer van Apple, de iPad, ligt sinds vandaag in de Nederlandse winkels. Wereldwijd zijn er inmiddels al drie miljoen exemplaren van over de toonbank gegaan. Is de tablet echt een gat in de markt, of kunnen we er best zonder?
Design
Apple is de koning van minimalistisch design en dat is bij de iPad zeer goed te zien. De voorkant is in feite één groot scherm met slechts één knop. Deze brengt de gebruiker naar het thuisscherm, zoals deze het ook op de iPhone doet. Rond het scherm zit een dikke zwarte rand die als plek dient om het apparaat beet te pakken. De enigszins gebolde achterkant is, afgezien van het Apple-logo en wat gerechtelijk noodzakelijke tekst, volledig kaal. Aan de zijkanten zijn een volumeknop, een ingang voor een hoofdtelefoon, een poort voor de bekende USB-kabel van Apple en een schakelaar om de oriëntatie van het negen inch grote scherm (horizontaal of verticaal) vast te zetten.
De vormgeving doet de iPad eruit zien alsof hij zo uit een sciencefictionserie als Star Trek komt. Het is wellicht een kwestie van smaak, maar het feit dat er buiten het scherm weinig op het apparaat zelf gebeurt, is wel prettig. De gebruiker zit in elk geval niet constant naar dat ene knopje te zoeken, zoals bijvoorbeeld op enkele smartphones nog wel eens gebeurt.
Het enige nadeel is dat de tablet behoorlijk zwaar is. 680 gram klinkt misschien niet als veel, maar als je een uurtje zit te lezen, voel je dat wel in je arm.
Hardware
Binnen in het apparaat bevindt zich de Apple A4-processor. Dit is een door het bedrijf zelfontworpen chip die speciaal bedoeld is voor mobiele apparaten waarbij zo weinig mogelijk stroomverbruik belangrijk is. Hij zorgt er in elk geval voor dat de iPad erg snel aanvoelt. Zodra een icoontje op het scherm aangeraakt wordt, schiet de tablet in actie. In alle door Apple ontworpen applicaties (zoals de browser, mail, iBooks, et cetera) is deze snelheid te merken. Het is zeer zeldzaam om een hapering tegen te komen. Natuurlijk is het mogelijk dat het in een app van een onafhankelijke ontwikkelaar voorkomt, maar Apple heeft er in elk geval alles aan gedaan om de iPad een zo vloeiend mogelijke gebruikerservaring te geven.
Ook noemenswaardig zijn de batterijen. In de tablet zitten in feite twee laptopbatterijen die het volgens Apple zo’n 10 uur in leven houdt. Dat blijkt inderdaad niet zo ver bezijden de waarheid te zijn. Met ‘gewoon’ gebruik, dat wil zeggen internetten, filmpjes kijken, boeken lezen en wat spelletjes spelen, stond de teller na een uur of negen nog rond de tien procent. Natuurlijk gaat het sneller zodra er meer en langer video’s bekeken worden, of als de WiFi-zender constant gebruikt wordt. Desalniettemin verslaat de iPad menig smartphone en laptop. Het nadeel is wel dat het opladen van de accu tergend lang duurt. De iPhone mag dan binnen een dag met een beetje normaal gebruik leeg zijn, hij is in elk geval in een uurtje of drie volledig op te laden. De iPad doet daar een uur of 7 á 8 over. Daarbij komt dat het apparaat alleen is op te laden vanaf USB-poorten die ‘high powered’ zijn. In de praktijk het erop neer te komen dat deze alleen zijn verwerkt in Macs die na 2007 zijn uitgekomen. Het gros van de pc-gebruikers moeten het apparaat met een USB-stekker opladen. Deze wordt bijgeleverd.
Het scherm is bijzonder mooi. De kleuren zijn fris en alles wordt zeer scherp weergegeven. Het is alleen wel jammer dat gekozen is voor een glossy scherm, want lezen of internetten buiten in de zon is er zo niet bij. Daarbij zijn vingervlekken erg zichtbaar op het apparaat en dient de gebruiker eigenlijk altijd wel een doekje bij zich te hebben om de boel schoon te houden. Wel handig is dat het scherm ditmaal met de gebruiker alle kanten op mee kantelt. Op de iPhone was dit nog gelimiteerd tot enkele applicaties, op de iPad is dat bijna overal doorgevoerd. Gelukkig is er ook een schakelaar waarmee de oriëntatie vastgezet kan worden zodat de iPad niet bij het minste of geringste het scherm omgooit.
Software
Iedereen die zelf een beetje gadgetfan is of vrienden heeft die dat zijn, zullen de meest gehoorde kritiek over de iPad inmiddels wel kennen: “Het is gewoon een grote iPhone.” En inderdaad, tot op zekere hoogte klopt dat ook wel. Het apparaat maakt gebruik van een versie van iOS, het besturingssysteem van de iPhone en iPod Touch. Aan de ene kant is dat teleurstellend: de rekenkracht en schermgrootte van het apparaat beloven eigenlijk meer dan een grote smartphone-ervaring.
Aan de andere kant: iOS is bijzonder gebruiksvriendelijk en werkelijk iedereen kan het apparaat hierdoor gebruiken. De iconen zijn groot en maken meteen duidelijk wat voor functie ze hebben.
Een ander veelgehoord minpunt is het gebrek aan multitasking. De iPad maakt nog gebruik van versie 3.2 van iOS, waar dat nog niet in verwerkt is. Als je in één applicatie zit en je wilt snel even je mail checken, moet je na de mail afgesloten te hebben eerst weer de eerdere app opnieuw opstarten. Dat is bijzonder vervelend en eigenlijk een beetje lachwekkend voor een apparaat met de rekenkracht en batterijduur van de iPad. Gelukkig komt in september de iPad-versie van iOS 4 uit, waarin wel meerdere programma’s (of de belangrijkste delen van apps, in ieder geval) in de achtergrond kunnen draaien.
Ook het virtuele toetsenbord is punt van kritiek geweest. Nu is typen op het apparaat niet meteen zo geweldig dat het als tekstverwerker dienst kan doen, maar eerlijk gezegd voldoet het prima bij het intypen van korte berichten of het maken van enkele mailtjes. Zolang er geen boeken op geschreven worden, is het toetsenbord geen punt van onnodige frustratie. Sterker nog: de extra ruimte op het scherm maakt dat de toetsen lekker groot zijn en typefouten een stuk zeldzamer zijn dan op de iPhone.
Internet
Apple-directeur Steve Jobs noemde internetten op de iPad “de beste browse-ervaring die je ooit hebt gehad.” Heeft hij gelijk? Ja en nee. Het is inderdaad zo dat internetten op de tablet bijzonder gelikt en over het algemeen uitstekend werkt. Sites verschijnen razendsnel op het scherm en alles wordt helder en scherp weergegeven. Ook de besturing met de vingers is, net als op de iPhone, intuïtief en werkt zonder problemen. De bekende multitouch-gebaren werken ook hier prima, zoals het met inzoomen door twee vingers uit elkaar te bewegen.
De iPad geeft het gebruik van het internet een relaxt gevoel en maakt het een plezierige ervaring. Zo is de tablet ideaal om bijvoorbeeld op de koffietafel te laten slingeren, omdat het een perfect apparaat is om even snel wat mee op te zoeken. Het apparaat biedt in ieder geval prima vervanging voor de pc als het gaat om even snel het nieuws te checken of de sociale netwerken bij te houden.
Dus ja, internetten werkt in principe geweldig goed op de iPad. En toch knaagt er iets. Zoals de afgelopen maanden al breed werd uitgemeten in de media , ondersteunt deze “beste browse-ervaring” geen Flash. Dit multimediaplatform is verreweg de populairste manier om video’s op websites te tonen, maar dat gaat dus niet op de tablet van Apple. Veel grote sites zijn inmiddels al overgestapt op videospelers in opmaaktaal HTML5, wat wel werkt in Safari, maar het is nog niet universeel. Het probleem is: hoe leg je aan de consument uit waarom een bepaalde website niet werkt? De meeste gebruikers vinden uiteindelijk wel een omweg rond deze problemen en persoonlijk heeft het mij niet gestoord, maar het blijft een raar gegeven en komt over als een slordigheid waar een bedrijf als Apple wel een oplossing voor zou moeten hebben.
De mail-applicatie steekt goed in elkaar, al is het wel een beetje Spartaans. In horizontale stand wordt aan de rechterkant de mail weergegeven, terwijl links een lijst met mailtjes staat. Het is overzichtelijk, maar door het gebrek aan functies zoals een universele inbak kan Apple nog een voorbeeld nemen aan de BlackBerry-mailapp of Gmail van Google.
Media
Als er één ding is waar de iPad goed in is, dan is het voor het consumeren van media. Het scherm is kraakhelder en films en tv-series zijn een genot om op het apparaat te kijken. Wel moeten bestanden omgezet worden naar het .mp4-formaat van Apple, wat voor sommige gebruikers een vervelende drempel is.
De YouTube-applicatie is bijzonder goed aangepast om gebruik te maken van de extra ruimte op het scherm. Het is nu mogelijk om de filmpjes in HD-kwaliteit te bekijken en om tijdens het kijken reacties te plaatsen of door andere filmpjes te bladeren.
Muziek luisteren gaat in principe ook prima, maar hiervoor blijkt een ouderwetse iPod toch beter geschikt te zijn. De iPod-applicatie op het apparaat werkt goed, maar maakt eigenlijk geen gebruik van de extra ruimte op het scherm. Dat is best wel zonde, want er zit veel potentie in. Denk bijvoorbeeld aan webcontent over de betreffende artiest of meer visuele flair.
Hoewel de iBook-applicatie nu ook op de iPhone te gebruiken is, begon deze zijn leven op de iPad. Op de tablet voelt deze het meest logisch aan. Met de app zijn boeken te kopen en te lezen. Gratis wordt de Engelse versie van Winnie-de-Poeh aangeboden. De applicatie is erg mooi vormgegeven met veel attentie voor details. Het lettertype kan veranderd en vergroot of verkleind worden, het is mogelijk om een lijst met bladwijzers aan te leggen en de helderheid van het scherm kan aangepast worden.
Hiermee komen meteen aan bij een controversieel punt: is de iPad te gebruiken als ereader? Het bevat tenslotte geen eInk-scherm, dat het leesplezier van papier simuleert. Inderdaad, het leest niet zo prettig als zeg maar de Kindle of de Sony Reader. De iPad heeft een LCD-scherm en dat kan voor sommige mensen vermoeiend aan de ogen zijn. Zelf heb ik daar geen last van gehad.
De keuze in de iBook-winkel is op moment van schrijven nogal magertjes. Er zijn, naast Winnie-de-Poeh, slechts Engelstalige boeken uit het publieke domein te krijgen. Deze zijn wel allemaal gratis en er zitten een groot aantal klassiekers bij, maar een beetje modernere en vooral Nederlandstalige selectie had niet misstaan.
Conclusie
Dus, vult na uitgebreid gebruik de iPad een gat op of vervult het een onmisbare functie? Nee, dat niet. Waar de iPhone voor mij een onmisbaar apparaat is geworden, zou ik de iPad niet meteen missen.
Dat neemt echter niet weg dat Apple een tablet van zeer hoge kwaliteit heeft gemaakt. Internetten op de iPad is een waar genot en ook voor het afspelen van verschillende soorten media is de tablet bij uitstek geschikt. Ook wordt het nut constant uitgebreid met een snel groeiend aantal applicaties voor het apparaat.
Dus nee, het is geen onmisbaar apparaat dat een gat in mijn leven heeft opgevuld. Het is wel een prima apparaat waar veel mensen plezier aan beleven. Je zult het alleen niet missen als je er niet één hebt.
Prijs en beschikbaarheid
De iPad is leverbaar in twee verschillende versies: alleen WiFi of Wifi+3G. De prijs van de WiFi-versie begint op 499 euro voor de 16GB-variant, loopt op naar 599 euro voor 32GB en 699 euro voor 64GB. De WiFi+3G-versie kost 599 voor 16GB, 699 voor 32GB en 799 voor 64GB. Alle versies zijn vanaf vandaag beschikbaar.
Momenteel zijn er nog weinig vergelijkbare apparaten beschikbaar. De JooJoo-tablet is een stuk gelimiteerder, omdat het enkel als internetbrowser fungeert. De JooJoo kost 499 dollar (ongeveer 390 euro) en is te bestellen vanaf de officiële site van de makers. Computerfabrikant Dell heeft ook een tablet, al is deze Streak een stuk kleiner met ‘slechts’ 5 inch. De Streak is in Nederland nog niet verkrijgbaar, maar in Groot-Brittannië gaat hij voor 429 pond (ongeveer 510 euro) over de toonbank.
In de nabije toekomst komt er wel een vloedgolf aan tablets aan. Zo is HP met enkele exemplaren bezig en ook Asus en Lenovo willen deze markt betreden. Zij volgen wel allemaal de trend van Apple door besturingssystemen te gebruiken die voor een smartphone ontwikkeld zijn. HP wil Palm’s WebOS gebruiken, terwijl Asus en Lenovo met Google’s Android aan de slag zijn gegaan. Wat dat betreft is Apple dus zeker een voorloper in de industrie.
Bron: Telegraaf